De hoofdpersoon van deze roman, de ik-verteller Hans, is een markt- en opinie-onderzoeker van middelbare leeftijd. Na enkele jaren afwezigheid keert hij terug in het Amsterdamse milieu van marketing en reclame. Zijn huwelijk is stukgelopen, hij weet met de rest van zijn leven eigenlijk geen raad en zoekt in de werkdruk van het marktonderzoekers-bestaan soelaas tegen de eeuwig dreigende depressie. Weemoed, verliefdheid en onvervulbaarheid bepalen de sfeer van 'Het Tekort'. Om die sfeer is het Vervoort te doen. In de beschrijving van mensen aan het werk is Hans Vervoort een meester en ook in deze roman zijn loyaliteiten en kantoorintriges het decor voor de zoektocht van de ik-verteller naar een beetje geluk. En als een nieuwe liefde toeslat, lijkt het er zelfs even op alsof zijn verlangen vervuld wordt.
'Vervoort schrijft realistisch proza, overigens van een heel verfijnde en zuinige soort, met veel speelsheid en lichte ironie.' - Kees Fens in De Volkskrant.
'De onopvallende voortreffelijkheid van het ironisch realisme...' - Aad Nuis in de Haagse Post
