Er is in de muziekgeschiedenis nauwelijks een figuur aan te wijzen over wie zoveel tegenstrijdige meningen zijn verkondigd als de in 1866 gestorven Hector Berlioz. Hij heeft vurige bewonderaars gehad en hardnekkige tegenstanders. zijn toch al bewogen leven stond daardoor voortdurend in het teken van polemieken en controverses. In één opzicht onderscheidde Berlioz zich ook buiten de muziek van vrijwel alle andere componisten: hij kon zeer goed schrijven en schreef ook veel. Naast artikelen en essays schreef Berlioz zijn memoires. Het eerste deel loopt tot 1834. In dit tweede deel komen talrijke profielen van componisten en schrijvers aan de orde. Berlioz maakt in zijn privéleven het nodige mee. Zijn eerste huwelijk mislukt en pas na de dood van zijn eerste vrouw in 1854 kan hij de vrouw huwen die al jarenlang zijn minnares is geweest. De memoires vormen de nog altijd fascinerende neerslag van dit uiterst bewogen componistenleven.
